Ondernemerinterview Geert Willem Huismans van Behout

Geert Willem Huismans - BehoutOp 11 januari 2018 had Rik een interview met interieurbouwer Geert Willem Huismans over zijn bedrijf Behout en hoe hij daartoe is gekomen als afgestudeerd basisarts.

R: Ik ben hier in de werkplaats van Geert Willem Huismans met zijn bedrijf Behout. Geert Willem is een afgestudeerd arts, een basisarts, maar heeft op een gegeven moment de move gemaakt naar interieurbouwer. Daar wil ik het gewoon even met hem over hebben van hoe is dat zo gekomen en waarom heeft hij dat gedaan. Dus Geert Willem, je noemt je bedrijf Behout. Kun je vertellen: wat maakt jouw bedrijf speciaal?

GW: Nou het belangrijkste is behoud, dus het behouden van hout. Dus een woordspeling op dat ik in eerste instantie eigenlijk probeer te kijken als een klant bij mij komt met de vraag van wat kan je maken dat ik dan kijk van kan ik dat maken van hergebruikt hout. Zonder dat dat perse er uitziet als een ruig oppervlak of dat het gerecyclede er perse in terugkomt. Dat hoeft helemaal niet. Het mag ook gewoon nieuw ogen maar hergebruikt zijn. Eigenlijk een volledig nieuw product, maar wel van hergebruikt hout gemaakt.

R: En waarom hergebruikt hout? Wat drijft jou om dat te doen?

GW: Wat ik leuk vind is dat er zoveel mogelijkheden zijn. Nieuw voelt voor mij soms makkelijk. Dan heb je alle wensen voor je en je kan zeggen ik wil dit stuk hout en daar doe ik het mee, maar er moet wat voor gekapt worden. Ik vind het uitdagender om iets wat niet helemaal aan mijn eisen voor dat kastje voldoet om dan te kijken: hoe kan ik dan toch dat kastje maken met dat stuk gerecycled hout.

Het vraagt een andere manier van denken maar juist ook wel een leuke en het maakt ook meer nog het verhaal van het product, vind ik. Dat is denk ik wat voorop staat en daarmee komt eigenlijk ook een gedachtegang op gang van oké werkt een product helemaal. Dus mijn ontwerpen zijn steeds minder gefocust op alleen maar mooi. Ze zijn relatief basic, maar ik laat juist het hout in het ontwerp meer voorop staan maar ook: werkt het? Is het praktisch, functioneel. Dus daar heb ik het ook met klanten vaak over van ok we kunnen heel mooi maken. Maar gaat het voor jullie, in jullie praktijk of in jullie sportclub of jullie plek, gaat het daar werken?

R: En wat voor producten hebben we het dan over? Wat bouw je zoal?

GW: Nu ben ik bezig voor een jongen die trainingsmodules maakt voor ProRail. Of ik voor hem de treintjes om te oefenen met die trainingsmodule kan uitwerken. Heel simpel, heel ouderwets, maar voor hen heel werkbaar, blijkt in de praktijk. En heel tastbaar om dat uit te kunnen voeren. Ik probeer dan heel abstract, heel informatief, samen met die jonger de treintjes te maken.

Dat is waar ik nu mee bezig ben. Maar vorige week heb ik een balie gemaakt voor een sportclub, een barretje, en nog wat andere onderdelen voor in het interieur. Ik heb ook wel eens een camper ingebouwd. Ja heel verschillende vragen.

R: Wat zijn dan je klanten? Je noemt een sportclub, je noemt ProRail. Particulieren ook.

GW: ProRail is meer op afstand voor een creatief bureau. Ik ben meer voor het leveren van de treintjes. Veel bedrijven merk ik toch wel. Ik merk ook dat mijn eigen interesse daar in ligt. Maar ook tafels, ik heb een eigen tafel die ik nu aan het maken ben die heel goed werkt met gerecycled hout. Die past qua ontwerp heel mooi met gerecycled hout. Inbouwkasten. Heel verschillend.

R: Dus je zegt vooral bedrijven. En waarom komen ze dan bij jou? Wat is is zeg maar hun behoefte om bij jou te komen?

GW: Ik denk dat ik vanaf het begin heel goed mee kan praten. Sommige klanten zeggen ook echt: ik wil gerecycled hout, dat vind ik mooi, dat past bij mijn bedrijf. Maar daarbij komt volgens mij ook wel dat mensen het fijn vinden om met mij te
sparren over hoe gaan we daar nu komen. Wat gaan we eraan toevoegen en wat laten we weg en hoe kunnen werken aan dat het voor de prijs ook past voor ons.

R: Dus het is zowel zeg maar dat gerecyclede hout als jouw persoonlijkheid, jouw manier van werken die aanslaat.

GW: Ik denk het wel. Volgens mij wel.

R: Ik vertelde al eventjes in het begin: jij bent van oorsprong basisarts, je bent afgestudeerd. Kun je daar wat over vertellen. Hoe je nu hier gekomen bent vanuit die toch wel hele andere hoek?

GW: Ik heb mijn studie altijd met plezier doorlopen en mijn studententijd ook. Maar wel, als ik dan terugkijk, is dat de keuze voor geneeskunde eigenlijk gebaseerd is op: dat is wel veilig. Je hebt gestudeerd, je hebt een prima studie dus dat betekent ook een fijne baan met een prima inkomen, een beetje status, dat zit daar ook bij. Dat waren denk ik voor mij persoonlijk de redenen.

Ook mensen helpen bij hun ziektes, of begeleiden. Dat is natuurlijk prachtig, zeker, en er zijn heel veel studiegenoten van mij die dat inderdaad ook echt nog meer voorop hebben staan. Maar voor mij was meer ook die veiligheid wat er erin meespeelde en als je terugkijkt. Ik zat er gister over na te denken, een beetje een aanloop van dit interview, dat ik een negen voor handvaardigheid had en een vijfenhalf voor biologie.

R: Dus toen was het eigenlijk al duidelijk.

GW: Ja, ik zat ook echt op de middelbare school, als we tussenuren hadden, dan zat ik in het handvaardigheidlokaal in plaats van in de hal of rondzwerven. Als ik terugkijk dan waren er heel veel signalen dat daar nog meer echt mijn plezier zat dan bij geneeskunde.

R: Ja en ook het werken met je handen. Geneeskunde is ook veel leren.

GW: Ook werken met je handen, als chirurg. Het is altijd ook weer gebonden in een bepaald kader.

R: Je bedoelt nu heb je die vrijheid als ondernemer?

GW: Ja dat stukje ondernemen en vrijheid, je eigen richting kunnen geven aan je eigen bedrijf. Ja dat is sowieso heel
anders dan wanneer je in een ziekenhuis werkt.

R: Je zou kunnen zeggen: je kunt als arts ook wel kleine praktijk hebben.

GW: Absoluut, je kan als arts je eigen richting opgaan, je kan kan je specialiseren, maar je bent wel meer gebonden, vanuit mijn perspectief tenminste, aan de wetten en de regels en de formaliteiten binnen de geneeskunde.

R: En wanneer is dan dat moment gekomen dat je je wel realiseerde van oké ik doe nu geneeskunde, of misschien daarna, maar ik ga nu het roer omgooien.

GW: Langzaam werd dat alles duidelijk. Ik heb tussen mijn bachelor en mijn master een andere studie gedaan, dus ook gekeken: kan ik een andere richting. Dus een andere master gedaan. Dus langzaam denk ik dat er wel signalen zijn geweest dat het langzaam kwam en ik denk dat mijn vriendin me destijds wel een spiegel voorgehouden van als dit het is, als arts, dan is dat het. Maar als dat er niet is dan is dat er niet en dan moet je niet jezelf gaan forceren in die richting en dan moet je gaan kijken of dat het hem is want dat is wat je mag doen in je leven. Dat heeft het zetje over de drempel gegeven.

R: Oké zij heeft je ook wel geholpen daarin met spiegelen.

GW: Nou niet eens van: je moet dat doen, maar meer van de spiegel voorhouden.

R: En die zekerheid dan? Want die zekerheid was fijn en die status. Is dat minder belangrijk dan nu voor je?

GW: Nou het blijft een thema, denk ik. Soms denk ik ook wel eens van goh het zou zeker niet makkelijk zijn als arts, maar het is wel fijn dat je al die zekerheden hebt dan. Tenminste dat is dus ook maar schijnzekerheid, maar het blijft altijd een thema, maar nu het bedrijf na twee en een half jaar toch wel echt de goede kant op aan het gaan is , dan voel ik dat verlangen naar die zekerheid steeds minder. Precies maar het komt ook wel eens terug. Het blijft altijd spannend.

R: Ja maar dat geldt ook voor iedere ondernemer. Je hebt natuurlijk toch altijd die onzekerheid van heb ik volgende
maand nog wel een klus. Dat blijft natuurlijk.

Maar goed nu ben je dus zelfstandige, zzp-er zoals dat heet, en je werkt met hout. Waar ben je nou het meest trots op? Ik bedoel als je nou terugkijkt. Je bent niet zo oud maar je kunt al wel terugkijken, waar ben je dan het meest trots op?

GW: Ja dat vond ik je lastigste vraag. Ik denk dat ik eigenlijk het meest trots op ben dat ik de stap heb genomen om dit te doen. Er zijn zoveel facetten waarin ik wel eens denk van nou dat gaat nu heel mooi. Nee ik ben eigenlijk gewoon heel blij dat ik deze stappen heb gezet, deze richting op gegaan ben.

R: De sprong hebt gewaagd in een heel andere richting. Ja, want ik denk dat er heel veel mensen zijn in een baan, of misschien ook wel ondernemers, maar ik denk vooral in een baan, die misschien het gevoel hebben van: is dit het nou? Ik zou mijn hart willen volgen. Heb jij misschien nog tips of adviezen voor die mensen?

GW: Het zal sowieso spannend zijn, maar ik denk sowieso gewoon doen en stappen maken, proberen, desnoods drie dagen gaan werken, of een plek zoeken waar je 3 dagen werkt en twee dagen al echt je hart gaan volgen.

En laat je niet te veel leiden door de … We praten elkaar volgens mij ook wel een beetje die angst aan van die veiligheid. Tenminste, ik heb me daar altijd veel van aangetrokken. En probeer ook daar doorheen te kijken van zijn we elkaar niet allemaal een beetje vast aan het houden?

En zoek een goede coach.

R: Haha, ja, want jij hebt een partner die jou die spiegel voorhield. Inderdaad, dat zou een mogelijkheid zijn.

GW: En gooi jezelf in het diepe.

R: Gewoon durf. Durf het te doen.

GW: Hoe moeilijk ook, al loopt het niet, dan heb je het wel gedaan! Dan zal je ook niet in de goot belanden. Al is dat soms wel mijn angst, maar goed. Dat blijft.

R: Oké Geert Willem, nou bedankt dat je ons een inkijkje hebt willen geven in je bedrijf en in je levensgeschiedenis. We blijven je volgen! Dankjewel.

Delen via FacebookDelen via TwitterDelen via WhatsAppDelen via LinkedInDelen via E-mail

Nieuwe blogartikelen in je mail ontvangen?

Rik Tangerman is websitespecialist en full-time ZZP’er sinds 2007. Met mijn kennis van techniek én marketing help ik ZZP’ers met hun WordPress website.